Kaplica klasztorna Sióstr Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny jest wbudowana w dom Sióstr Niepokalanek, w którym  mieści się zakład naukowo – wychowawczy. Zajmuje część jednego skrzydła. Klasztor łącznie z kaplicą fundowała  Założycielka Matka Marcelina Darowska w 1874 r. Cały budynek od fundamentów został wzniesiony na placu nabytym przez Zgromadzenie, razem ze zboczem, które przeznaczono na ogród warzywny i sad. Roboty prowadził architekt  Kołodziejski, a projektowała Matka Marcelina zaś siostra M. Henryka, na życzenie Matki,  nakreśliła plany całego obiektu.


Klasztor  stoi wśród parku, ogrodzonego murem z cegły. Kaplica zajmuje środkową część jednego skrzydła budynku, połączona bezpośrednio z resztą domu. Wysokość wynosi 13 m, długość 16,70, szerokość 10,80. Nd wejściem w tylniej części, na wysokości piętra znajduje się chór z  fisharmonią [obecnie jest na dole] sprowadzoną z Paryża – warsztatu Alesandre Pere &Fils z 1885 r. Wewnątrz kaplicy z trzech stron ścian wzniesione są drewniane, dwupoziomowe stelle dla Sióstr, a ławki w pośrodku kaplicy są przeznaczone dla uczennic. Ściany malowane  olejną farbą  jednokolorową. Nad ołtarzem jest nisza okolona obramowaniem w stylu renesansowym, pozłacanym. Z kronik dowiadujemy się ,że: „Matka Marcelina wysłała s. Marię i  s. Celinę do Wiednia – pierwszą jako zakrystiankę świadomą potrzeb, drugą jako asystentkę, aby wybrały przybory do przyszłej kaplicy.  W  fabryce terrakotowej obstalowały ramę do ołtarza / na wzór Loretańskiej/”.Jest taka jedyna w Polsce. W niszy  umieszczony jest (dłuta Oskara Sosnowskiego) posąg Niepokalanej, który został przywieziony z Włoch 1875 r.  

Nad niszą jest zawieszony nieduży owalny obraz Zmartwychwstania Pańskiego, pędzla Siostry Celiny Michałowskiej - Niepokalanki, córki sławnego  malarza.   Oprócz tego w kaplicy jest  jeszcze kilka innych obrazów przez nią namalowanych - św. Piotr, Św. Paweł, Ucieczka do Egiptu, św. Józef, św. Franciszek, Najświętsze  Serce Jezusowe, Niepokalana, Matka Najświętsza  ze  św. Janem. Obraz  Zmartwychwstania Pańskiego przypomina nam, że początki Zgromadzenia formowały się przy udziale Ojców Zmartwychwstańców.

Ołtarz  z  tabernakulum  z  marmuru, w formie sakrofagu, pięknie rzeźbiony, został sprowadzony z Wiednia. Z przodu jest płaskorzeźba przedstawiająca Wieczerzę Pańską. Oświetlenie kaplicy dochodzi  przez dwa okna – witraże, które wprowadzają nas w cztery pory roku. Z dwóch stron prezbiterium są małe oratoria, w których  stoją ławki dla wiernych i drewniany konfesjonał.

Na zewnątrz  kaplica ma  dwuspadowy dach pokryty blachą. Na szczycie stoi kilkumetrowy drewniany krzyż z metalową pasyjką. W bocznych niszach kamienne posągi Św. Jana Chrzciciela i po lewej stronie św. Jana Ewangelisty. Całość jest harmonijna, poważna, w otoczeniu kilkudziesięcioletnich drzew  zabytkowego parku.

 

Poświęcenia kaplicy dokonał ks. Ignacy Łobos, delegat biskupa  przemyskiego M. Hirszlera 17 IX 1876 r.    

Na pierwszego kapelana Sióstr w Jarosławiu wyznaczony został  Ks. Walerian Kalinka  ze  Zgromadzenia O.O. Zmartwychwstańców.

Boże Narodzenie  -  Żłóbek

 

Grób Chrystusa -  malarstwo  s. Marii Donaldy  -  niepokalnki

 

 Rok  Miłosierdzia

           Rok  Wiary  -  Chrzest  Polski